Repitese ata a saciedade que a burguesía galega non actúa con criterio de país, e iso é ben certo: o drama da Galiza foi que cando a burguesía podía facer a súa revolución, e xa vai delo máis de 150 anos, foi cipaya do estado central, impendidoo (ata fai moi pouco, Fraga negaba a posibilidade dunha seleccion galega de futbol, porque coñecia o poder simbolico e identificatorio do futbol hoxe en día), e, de sempre, actuando de intermediarios entre as redes productivas galegas e os mercados finais, xa fora este Gran Bretaña, Cataluña ou España.
Pero que a burguesía maioraitarmente non o faga, non quere decir que non o sexa.
E para demostralo, nada máis claro que ver como actuan os contrarios.
Cando a OPA de GAS NATURAL contra
Endesa, Esperanza Aguirre puxo sobre a mesa do capital español a consigna: as empresas non poden irse o extranxeiro -dixo en alto o que se pensa en Madrid, e veu a ratificar a Alvarez del Manzano cando lle dixo aos madrileños que, cando fora o Barcelona a xogar a Madrid, lles mostrasen como se "reciben aos extranxeiros en España"-, e isa foi a reaccion de Florentino Perez, enseña máxima das esencias españolas (o capitalismo do ladrillo e o cemento), da Caja Madrid e da burguesía española, Botin a cabeza.
¡Como!, deberon exclamar no Paseo de la Castellana -ao lado do edificio Windsor, onde estaba o edificio do antiguo Banco de Santander, agora BSCH-, os vascos controlando
Iberdrola, os catalanes coa OPA contra
Endesa, e agora veñen os galegos, para controlar a terceiro.
E Botin, con Perez e cía, dixeron: a calquer precio, Santiago y Cierra España! Ortega e demáis actuaron inocentemente, seguro. O fixeron inocentemente como empresarios -Botin seguro que negociou a espaldas deles, e como dixo Castallenos, só unha OPA podería habelo evitado: os cabaleiros entre a burguesía non conta, só conta o diñeiro sobre a mesa-, e como representantes dunha burguesía que pensa que é española: non é certo, a burguesía española é aquela que ten a súa sé social en Madrid ou alrededores, e que ten a súa base productiva, non no textil ou a pesca e derivados, etc., se non na construccion e a especulacion financieira (Botin máis Perez, igual o nucleo duro da burguesia española).
Diste xeito demostraron, de novo, a súa incapacidade para resolver os problemas do país; xa sexa polo servilismo duns (o PP), xa pola inocencia doutros (crerse que somos España, cando a España burguesa só nos ve como un sitio onde se come ven e se vive sen traballar, tranquilos no terruño).
E aos traballadores galegos si que nos vai algo nesta manobras. Cando foi o de
Fenosa, perderonse os 800 postos de traballo que a empresa tiña na rúa Fernando Macias de A Coruña, remataron en Madrid ou no paro e xubilacion.
Cando foi do de
Puleva e Leyma, contradecindo o supusto axioma dos negocios, de que o pequeno é comido polo grande, aqui a pequena, polo apoio duns políticos e o desinterese doutros, tragouse a grande. O resultado centos de postos de traballo en Arteixo en cuestion.
Agora, andamos a voltas non se o dono de Reganosa, As Pontes, Meirama, ou o que sexa, fala ou non galego (eu penso que a explotacion non ten idioma, e da o mesmo que explote un que fala galego, chinés, ou grego, inglés ou español), se non que, como as empresas teñen os seus proxectos en funcion da rentabilidade economica e non social, pode que os centos ou miles de postos de traballo desas empresas estan no ar.
Se Gas Natural quere e ten como obxectivo estratexico o chamado Arco Mediterrano, pode prometer o que queira, pero unha das primeiras productoras de enerxia do Estado Español pasara a un segundo orden no que fai a distribucion e servizo aos ciudadanos -tamen nos ven dende Cataluña como un sitio onde se come ven e non se traballa, se non que aporta traballadores para a construccion-.
Galiza é unha nación periferica para España e para Cataluña, é unha nación cuio obxectivo na vida é a de aportar materias primas -pesca, enerxia, leite, etc.- e man de obra ao resto.
A burguesía galega, nos ultimos días, pareceron contradecir o lema de que non existe unha "burguesía galega", e demostraron que existe empresarios incapaces de ter conciencia do que son: pensaron que eran españois.
A Xunta, coas declaracions de Touriño volve ao metodo de Fraga: confiamos na boa vountade de F Perez, como fai dous días confiaba na boa vountade de Gas Natural.
E a xente seguirá a emigrar, a xente seguirá mirando para Madrid e Barcelona, onde se decidirán os seus postos de traballo.
A a "inocencia" dos Ortegas e da
Xunta, unha vez máis, demostro que o cambio en Galiza, se quere acabar con esta situacion, ten un eixo: dereito a autodeterminacion e distribucion da riqueza segun onde se produce e xenera, e non dende se xestiona.
Pero isto é incompatible coa España actual: Esperanza Aguirre Dixit.